Rahul Humble Sanal
മേഘാലയയുടെ ഹരിതാഭമായ പർവ്വതനിരകൾക്കിടയിലും ഇടതൂർന്ന കോടമഞ്ഞിലും ലോകത്തെ മുഴുവൻ വിസ്മയിപ്പിക്കുന്ന ഒരു കൊച്ചുഗ്രാമമുണ്ട്—കോങ്തോങ് (Kongthong). ഔദ്യോഗികമായി ഇന്ത്യയുടെ 'പാടുന്ന ഗ്രാമം' അഥവാ 'മ്യൂസിക്കൽ വില്ലേജ്' എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഈ ഗ്രാമത്തിൽ മനുഷ്യർ പരസ്പരം വിളിക്കുന്നത് സാധാരണ പേരുകൾ ഉപയോഗിച്ചല്ല, മറിച്ച് തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ സംഗീത ഈണങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയോ പാടിയോ ആണ്.
ഈ അപൂർവ്വ ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു കുഞ്ഞ് ജനിക്കുമ്പോൾ, ആ കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മ ആ കുഞ്ഞിനായി മാത്രം ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക സംഗീത ഈണം തയ്യാറാക്കുകയാണ് പതിവ്. 'ജിംഗ്രവായി ലാബെയ്' (Jingrwai Lawbei) എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഈ സംഗീത പാരമ്പര്യം അവിടുത്തെ ഖാസി സമൂഹത്തിന്റെ മാതൃവംശ പാരമ്പര്യവുമായി ആഴത്തിൽ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഓരോ വ്യക്തിക്കും അവരവരുടേതായ തനതായ ശബ്ദരൂപമുണ്ട്, അത് മറ്റൊരാളുടേതുമായി ഒരിക്കലും സാമ്യമുള്ളതായിരിക്കില്ല.
പണ്ടുകാലത്ത് പർവ്വതനിരകളിലും കാടുകളിലും വേട്ടയാടാനും വിറക് ശേഖരിക്കാനും പോകുന്നവർ പരസ്പരം അകന്നുപോകുമ്പോൾ ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറയുന്നത് ബുദ്ധിമുട്ടായതുകൊണ്ടാണ് ഈ അപൂർവ്വ ആശയവിനിമയ രീതി അവർ രൂപപ്പെടുത്തിയത്.
ദൂരെ നിന്നുപോലും തങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവരെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് വിളിക്കാൻ ഈ പ്രത്യേക സംഗീത ശബ്ദങ്ങൾ അവരെ സഹായിച്ചു.
കാലക്രമേണ അതൊരു സംസ്കാരമായും ഗ്രാമത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായും മാറുകയായിരുന്നു.
മേഘാലയയുടെ തലസ്ഥാനമായ ഷില്ലോങ്ങിൽ നിന്നും ഏകദേശം 60 കിലോമീറ്റർ അകലെ ഈസ്റ്റ് ഖാസി ഹിൽസ് ജില്ലയിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഈ ഗ്രാമം ഇന്ന് ലോകമെമ്പാടുമുള്ള യാത്രാപ്രേമികളുടെയും ഗവേഷകരുടെയും വലിയ കൗതുകകേന്ദ്രമായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു. തിരക്കുകളിൽ നിന്നും പൂർണ്ണമായി മാറി പ്രകൃതിയുടെ മടിത്തട്ടിൽ ജീവിക്കുന്ന ഈ മനുഷ്യരുടെ സംഗീതാത്മകമായ ജീവിതശൈലി ഏതൊരാളെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നാണ്.